Temmuz 29, 2021

Yine ensar olalım

ile admin

HAZIRLAYAN: ZEYNEP BETÜL ERHUN

Mültecilik ve göç insanlık tarihi kadar eski kavramlar. İnsanlık, var oluşundan bu yana daha inançlı, daha özgür bir hayat yaşayabilmek için topraklarını terk etmek zorunda kaldı, kalıyor. Son yüzyıllarda ise ‘mültecilik-göç’ daha çok “büyük bir acıdan kaçışı” simgeliyor. Savaşlardan, baskıcı idarelerden, etnik temizliklerden kaçan milyonlarca insan, hayatta kalabilmek için güçlü seyahatleri ve tehlikeleri göze alıyor. Yalnızca seyahatlerdeki zorluklar değil, varış noktalarında yaşayacakları belirsizlikler de onları yıldıramıyor, zira kalırlarsa beslenme, barınma ve güvenlik üzere en hayati muhtaçlıklarını karşılayamayacak durumda olduklarını biliyorlar. Ecdad tarihimizde de buna benzeri pek çok göç hareketi yaşanmış ve Sultan Abdülmecid’in takındığı “Tacımı veririm, tahtımı veririm lakin devletime sığınanları asla vermem” tutumu ile tüm göçmenler Anadolu topraklarında emin bir halde yaşamaya devam etti.

İNANCI YAŞAMAK İÇİN

İslami telaffuzda ise göç, “hicret” kavramı ile çok daha özel bir çerçeveyle karşımıza çıkıyor. Hicrette, yaşamak için güvenlikli yerlere kaçış değil, inancı yaşatmak için hayatta kalma ideali yer alıyor. Bu nedenle zorlayıcı sebepler ortaya çıktığında uygun yerlere göç edilmesi gerektiğini Allah (cc) Nisa mühleti 100. ayette açıkça belirtiyor: “Allah yolunda hicret eden, yeryüzünde barınacak çok yer de bulur, genişlik (ve bolluk) da.”

DERSİ ENSAR’DAN ALIYORUZ

Hayatımızın her alanında bize yol gösteren, rehber olan dinimiz, göç ve mültecilik mevzularında da tutmamız gereken yolu uygulamalı olarak bize gösteriyor. Biz Müslümanlar, darda kalana yardım etme, kucak açma dersini muhacirlere kucak açan Ensar’dan öğreniyoruz. Mekkeli Müslümanlar, müşriklerin zulüm ve baskıları yüzünden her şeylerini bırakıp Medine’ye gittiklerinde orada yaşayan Müslümanlar varlarını yoklarını ortaya koyarak onları himaye eder. Hucurat müddetinde geçen “Müminler fakat kardeştir” ayetinin taşıdığı mana da bu olay ile ortaya konmuş olur. Yeniden onlar Enfal Mühleti 74. ayetteki müjdeye de nail olurlar: “İman edenler, hicret edenler ve Allah yolunda cihad edenler ile (hicret edenleri) barındıranlar ve yardım edenler, işte gerçek mü’min olanlar bunlardır. Onlar için bir bağışlanma ve üstün bir rızık vardır.”

MALLARINI PAYLAŞMAK İSTERLER

Hicretten bir mühlet sonra Hz. Peygamber, Ensar’ın “Ya Rasulallah, mallarımızı kardeşlerimizle ortamızda paylaştır” halindeki tekliflerini geri çevirir. Kur’an bu yüksek ruhlu insanların fedakârlıklarını Haşr suresindeki “Onlardan (muhacirlerden) evvel o yurda (Medine’ye) ve imana yerleşmiş olanlar, hicret edenleri severler. Onlara verilenlerden ötürü içlerinde bir rahatsızlık duymazlar. Kendileri son derece gereksinim içinde bulunsalar bile onları kendilerine tercih ederler” ayeti ile insanlık tarihine mal eder. Ensar’ı ensar yapan İslam’ın inşa ettiği bu ruhtur elbet. Bu halde ortaya çıkan hayat modeli insanlık tarihinde gibisi görülmemiş bir toplumsal olay ve yardımlaşma ruhudur.

ALLAH’A YARDIM EDERSENİZ, ALLAH DA SİZE YARDIM EDER

Artık bu örneği bir sefer daha hayata geçirme vazifesi bizlerin omuzlarına yüklendi. Son yıllarda sorun yaşayan komşularımızdan ve şiddetli coğrafyalardan gelen muhacir kardeşlerimiz ülkemize sığınıyor. Biz de birinci günden beri -bazı istisnalara rağmen- konuklarımıza merhamet ve müsamaha ile yaklaştık, yaklaşmaya devam ediyoruz. Allah Müzzemmil mühleti 20. ayette, peygamberlerine, gönderdiği dine ve bunlara bağlanan müminlere yardımcı olmayı mecazi bir üslupla kendine yapılmış yardım olarak tanımlar, “Allah’a hoş bir borç verin” ve Muhammed müddeti 7. ayette bu yardımın mükafatını açıklar: “Eğer Allah’a yardım ederseniz, Allah da size yardım eder.” Kısaca bu ve gibisi ilahî bildiriler yoluyla Ensar olmaya davet ediliyoruz.

KARDEŞLİĞİMİZ BAKİ OLSUN

Ensar olmak, darda kalan müminlere yardım edip kucak açarak onların insanca yaşamalarını sağlamaktır. Sonuçta da İslam’a yani Allah’a götüren yola yardımcı olmak, onun ebedî hakikatlerine kucak açmaktır. Ülkemize sığınan bu insanların hayatlarına ülkelerinde devam etmeleri elbette başta kendileri olmak üzere herkesin temennisi. Lakin bunun ne vakit gerçekleşeceğini kurallar belirleyecek. Durum ne olursa olsun, bu kitleler halkımızdan layık oldukları güzel niyet ve düzgün muameleyi görmeye devam etmeliler.

Kaynak:yenişafak